کارت دعوت عروسی را چند هفته قبل بفرستیم؟
از به یاد بسپار تا پیام شب پیش از مراسم؛ زمان‌بندی‌ای که مهمان‌ها را نه زود خسته می‌کند و نه دیر خبر.
نام مهمان را روی کارت و پاکت چطور بنویسیم؟
«جناب آقای»، «سرکار خانم» یا «خانوادهٔ محترم»؟ نامی که روی پاکت می‌نشیند، نخستین چیزی است که مهمان می‌خواند.
نامی که روی پاکت یا بالای کارت می‌نشیند، کوتاه‌ترین بخش دعوت است و شاید مهم‌ترین آن. مهمان پیش از هر چیز همین را می‌خواند و از همین می‌فهمد که دعوت برای خود اوست یا برای همهٔ خانواده‌اش، و میزبان چقدر به او احترام گذاشته است. اشتباه در این یک سطر، بیشتر از هر اشتباهی در متن کارت به چشم می‌آید.
عنوان، دعوت را تعریف می‌کند #
در دعوت‌های ایرانی، عنوان فقط احترام نیست؛ می‌گوید چه کسانی دعوت‌اند. «خانوادهٔ محترم …» یعنی همهٔ اهل خانه، با بچه‌ها. «جناب آقای … و سرکار خانم …» یعنی همین دو نفر. «جناب آقای …» به‌تنهایی یعنی خود او. پس پیش از نوشتن عنوان، تصمیم بگیرید که از هر خانه چه کسانی دعوت‌اند. این تصمیم، هم به عدد مهمان‌ها برمی‌گردد و هم به اینکه شب مراسم چه کسانی پشت در تالار هستند.
نمونه‌ها، از رسمی تا صمیمی #
| برای چه کسی | چطور بنویسیم | یعنی |
|---|---|---|
| یک آقا | جناب آقای … | فقط خود او |
| یک خانم | سرکار خانم … | فقط خود او |
| زن و شوهر | جناب آقای … و سرکار خانم … | همین دو نفر |
| همهٔ خانواده | خانوادهٔ محترم … | پدر، مادر و فرزندانی که با آن‌ها زندگی می‌کنند |
| یک نفر با خانواده‌اش | جناب آقای … و خانوادهٔ محترم | او و همهٔ اهل خانه‌اش |
| دارندهٔ دکترا یا پزشک | جناب آقای دکتر … / سرکار خانم دکتر … | عنوانی که خودش به کار می‌برد |
| کسی که به حج رفته | جناب حاج آقای … / سرکار حاج خانم … | اگر خودش و خانواده‌اش این عنوان را به کار می‌برند |
| دوست نزدیک | نام کوچک، با یک صفت گرم: «… عزیز» | بیشتر در کارت‌های امروزی |
| کودک | نام کوچک، یا «دوست کوچکم …» | دعوت تولد بچه‌ها |
چند قاعدهٔ ساده #
- عنوان را از خود مهمان بگیرید. اگر کسی عنوان «دکتر» یا «مهندس» را در زندگی روزمره به کار نمی‌برد، روی کارت هم لازم نیست. اگر به کار می‌برد، نوشتنش احترام است و ننوشتنش ممکن است دیده شود.
- نام خانوادگی را درست بنویسید. نام خانوادگی‌هایی که دو شکل نوشتن دارند، مثل نام‌های با «ی» و «ئی» یا با فاصله و بی‌فاصله، را از خود خانواده بپرسید یا از روی کارتی که خودشان فرستاده‌اند بنویسید.
- ترتیب را یکی نگه دارید. بعضی خانواده‌ها نام آقا را اول می‌نویسند و بعضی نام خانم را. هر کدام را انتخاب کردید، برای همهٔ فهرست همان را به کار ببرید.
- بی‌عنوان ننویسید، مگر برای دوستان نزدیک. نام خالی برای بزرگ‌ترها بی‌احترامی است، حتی اگر از نزدیکان باشند.
- با یک کلمه شوخی نکنید. عنوان‌های شوخی، حتی برای دوستان، روی کارتی که دیگران هم ممکن است ببینند، جای خوبی ندارند.
وقتی دو خانواده دعوت می‌کنند #
در کارت عروسی و عقد، معمولاً نام دو خانواده هم بالای کارت می‌آید، به عنوان میزبان. اینجا هم همان قاعدهٔ یکسانی برقرار است: اگر برای پدر عروس «جناب آقای» و برای مادرش «سرکار خانم» نوشته‌اید، برای پدر و مادر داماد هم همین را بنویسید. اگر یک خانواده عنوان «حاج» دارد و دیگری ندارد، این تفاوت طبیعی است؛ ولی عنوانی که فقط برای یکی از دو خانواده به سلیقهٔ نویسنده اضافه شود، بی‌طرف نیست.
دعوت به نام هر مهمان، در کارت دیجیتال #
در کارت کاغذی، نام مهمان را روی پاکت با دست می‌نوشتند. در کارت دیجیتال هم می‌شود همین کار را کرد: هر مهمان کارتی می‌گیرد که نام خودش رویش نوشته شده، نه یک کارت همگانی که در گروه خانوادگی دست‌به‌دست شود. این کار دو فایده دارد: مهمان احساس می‌کند خودش دعوت شده، و شما می‌دانید هر پاسخ از کدام خانوار آمده است.
پیش از فرستادن #
- فهرست را یک بار فقط برای عنوان‌ها بخوانید، نه برای نام‌ها.
- عنوان‌های علمی و آیینی را با یکی از نزدیکان هر خانواده چک کنید.
- ببینید هیچ خانواری دو بار، یک بار به نام پدر و یک بار به نام فرزند، دعوت نشده باشد.
- اگر کسی همسرش را به‌تازگی از دست داده، دعوت را فقط به نام خود او بنویسید و پیش از فرستادن، یک تماس آرام بگیرید.
این مقاله را برای کسی که مراسم پیش رو دارد بفرستید
این مقاله به کارتان آمد؟
مقالههای مرتبط
مجلس آقایان و خانم‌ها: دو مجلس، یک فهرست مهمان
وقتی عروسی دو مجلس دارد، هر مهمان باید بداند به کدام دعوت است، کی و کجا؛ و تالار باید عدد هر مجلس را جدا بداند.
متن کارت عقد را چطور بنویسیم؟
از آیه‌ای که بالای کارت می‌نشیند تا نام میزبان‌ها، نام عروس و داماد، تاریخ و نشانی؛ کارت عقد سطر به سطر.